Topsalarissen hebben altijd de neiging om te groeien

Niet alleen aandelen kunnen zeer volatiel zijn, ook salarissen van topmanagers fluctueren over de tijd. Waren de topsalarissen in de VS door overheidsingrijpen laag tijdens de `Grote Depressie`, aan het eind van de jaren 30 stegen ze weer aanzienlijk. Tussen 1945 en 1970 was er een relatieve krimp vergeleken met de salarissen van arbeiders als gevolg van de opkomst en invloed van vakbonden. Bovendien was arbeid in die periode relatief schaars omdat de grote immigratiegolven naar de VS opdroogden.


Toen die invloed na 1970 wegviel, schoten de salarissen weer omhoog: tussen 1978 en 1989 steeg het salaris van ceo`s bij de grootste Amerikaanse ondernemingen van het 35-voudige van een modaal arbeiderssalaris naar het 71-voudige. Aan het eind van de jaren 90 bedroeg een topsalaris het 300-voudige van een gemiddeld arbeiderssalaris. Die stijging was vooral te danken aan het gebruik van aandelenopties als beloning.


Na het uiteenspatten van de internetzeepbel en de inherente publieke verontwaardiging kwam de overheid weer met maatregelen zoals beperking van de belastingaftrek en daalden de salarissen weer wat. Enkele jaren na de internetbubble begonnen de topsalarissen weer exorbitant te worden, mede dankzij de opkomst van de private equitypartijen.