Cover image

© EPA

Economie

Zwitserland is geen paradijs voor wapenfanaten

Zwitserland wordt voor de Amerikaanse wapenlobby en zijn supporters vaak als promotie voor de sector ingezet. Wapenbezit bij de Zwitsers bevolking gaat immers gepaard met een beperkte gewelddadige criminaliteit. In werkelijkheid moet echter worden vastgesteld dat Zwitserland moeilijk als een paradijs voor wapenfanaten kan worden afgeschilderd. Dat schrijft het magazine The Economist.

“De wapenlobby in de Verenigde Staten heeft al geregeld naar Zwitserland gewezen als voorbeeld,” aldus The Economist. “Daarbij wordt gesproken een tolerante wetgeving, een wijdverspreid wapenbezit en een trotse jachtcultuur, terwijl daaruit opvallend weinig criminele problemen voortvloeien."

Legerdienst

"De voorbije eeuw was in ongeveer 40 procent van de huisgezinnen een wapen - meestal een militair geweer of een pistool - aanwezig," benadrukt het magazine. "Nagenoeg alle Zwitserse mannen hebben een militaire dienst moeten vervullen en zijn dus met kleinere wapens vertrouwd geraakt. Ze houden hun wapens thuis bij, aangezien ze elk jaar opnieuw hun schietvaardigheid moeten aantonen.”

“Toch is Zwitserland is geen paradijs voor vuurwapens,” zegt The Economist. “In werkelijkheid toont het land de voordelen van een beleid om het wapenbezit in te perken. Het wapenbezit is deze eeuw gedaald, vooral nadat het leger het aantal dienstplichtigen met 80 procent heeft verlaagd."

"Rekruten worden nu aan psychologische controles onderworpen om gewelddadige, depressieve of criminele elementen te kunnen weren. Soldaten kunnen hun wapens nog steeds thuis bewaren, maar niet langer met munitie. Wie op het einde van zijn legerdienst een militair wapen wil kopen, moet daarvoor van de politie een vergunning krijgen. In werkelijkheid worden slechts weinig licenties gevraagd.”

Keerpunt

“Ook burgers die een wapen willen kopen, hebben een vergunning van de politie nodig,” aldus nog het magazine. “Na een aanvraag worden de kandidaat-wapenbezitters bovendien in de schietclubs door een jury aan een onderzoek onderworpen. De controle op het wapenbezit is gebaseerd op een combinatie van wetgeving en sociale verantwoordelijkheid en dat blijkt volgens velen bijzonder goed te functioneren.”

Uit cijfers van twee jaar geleden blijkt dat nog slechts 24 procent van de Zwitserse burgers een wapen in eigendom heeft. De schietclubs worden vooral door ouderen bezocht.

“Een belangrijk keerpunt was een schietpartij in Zug begin deze eeuw, waarbij veertien mensen werden gedood,” betoogt The Economist. “De interesse van de Zwitserse burger voor wapens is gevoelig afgekoeld. Zeven jaar geleden werd een wetsvoorstel voor een verbod op het bewaren van wapens thuis weliswaar door de bevolking afgewezen, maar het gebruik heeft toch een gevoelige achteruitgang gekend. Persoonlijke wapens worden bovendien vaak in de schietclubs bewaard.”

Gelijklopend met deze evolutie kan ook een achteruitgang worden gemeld van het aantal moorden en zelfmoorden waarbij vuurwapens worden gebruikt. Het is niet moeilijk om een oorzakelijk verband te suggereren.

In het midden van dit decennium werden in Zwitserland nog 0,2 moorden per honderdduizend inwoners geteld. Dat vertegenwoordigt een halvering tegenover het einde van de voorbije eeuw. In de Verenigde Staten is er sprake van vier moorden per honderdduizend inwoners. Sinds het einde van de jaren negentig kon daarin nauwelijks een verandering worden vastgesteld.

Lees meer