Cover image

© Getty Images

Politiek

Euroforische Macron bevindt zich exact op de plek waarvoor Le Pen hem waarschuwde

De Franse president Emmanuel Macron heeft dinsdag in het Europees Parlement in Straatsburg zijn visie voor een vernieuwd Europa uit de doeken gedaan. Macron wil meer Europese soevereiniteit (met grotere aandacht voor defensie, de (digitale) economie, energie, en cultuur ) en stelde een aantal projecten voor, waaronder financiële steun voor lokale gemeenschappen die vluchtelingen opvangen en een belasting voor de techreuzen. Hj waarschuwde ook voor de opkomst van autoritaire regimes binnen de EU, zonder ze bij naam te noemen.

Het lijkt er dus op dat Macron - die vóór zijn speech lunchte met de Britse euroscepticus Nigel Farage - de rol van de facto president van Europa wil opeisen. Maar hij botst daarbij op steeds meer tegenstand vanuit Berlijn, want meer Europese integratie staat niet langer op het verlanglijstje van bondskanselier Angela Merkel.

In een opiniestuk in de Financial Times legt Europaspecialist Wolfgang Münchau haarfijn uit waarom.

Scholz, niet Schulz

Merkels partij CDU/CSU verloor tijdens de voorbije verkiezingen 1 miljoen stemmen aan partijen die de Europese constructie in vraag stellen (FPD/AfD). Ook binnen Merkels eigen partij vormt het hervormingsproject van Macron alles behalve een prioriteit.

Macrons probleem is dan weer niet zozeer Angela Merkel, dan wel het vertrek van Martin Schulz, zijn enige echte Europese bondgenoot binnen de Duitse regering. Deze voormalige leider van de Duitse sociaal-democraten (lees: socialisten) moest, na de slechtste verkiezingsuitslag sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog voor de SPD en een zeer langzame coalitievorming, opstappen om plaats te maken voor Olaf Scholz, de nieuwe sterke man binnen de SPD, die tot minister van Financiën werd benoemd.

Die Scholz toont zich - net als zijn voorganger Wolfgang Schaüble - erg weinig enthousiast over de door Macron voorgestelde verdere financiële integratie binnen de eurozone via een bankenunie en een gemeenschappelijk budget.

Dan is er nog een groep van 8 fiscaal conservatieve landen waaronder Nederland, Ierland, de Scandinavische landen en de Baltische staten, die onder leiding van de Nederlandse premier Mark Rutte het ‘delen van financiële risico’s’ tegen elke prijs wil vermijden tot landen als Italië en Griekenland de ‘bad loans’ in hun banken aanzienlijk reduceren.

© EPA

Euroforisch, maar alleen

Tel daarbij de weigering vorige week van Merkel om zich aan te sluiten bij de alliantie van Fransen, Britten en Amerikanen om vergeldingsbombardementen uit te voeren op Syrië en Münchau komt tot een interessante conclusie:

”Frankrijk bevindt zich nu exact in de positie waarvoor Marine Le Pen, de leider van het uiterst-rechtse Front National had gewaarschuwd: in een monetaire unie waarin de stem van Frankrijk van geen tel is en in een geopolitieke situatie waarin het VK de meest betrouwbare partner is.”