Cover image

© Claire Jones-Hughes

Economie

Eigen woning voor steeds meer Britten een onbereikbare droom

In Groot-Brittannië wordt de woningmarkt op dit ogenblik grotendeels gekenmerkt door eigendom, maar gevreesd moet worden dat over afzienbare tijd de bewoners vooral huurder zullen zijn. Dat blijkt uit een onderzoek van de denktank Resolution Foundation. Deze evolutie kan volgens Ben Chu, redacteur economie bij de Britse krant The Independent, voor het land bijzonder zware consequenties hebben.

Uit het onderzoek blijkt dat nagenoeg de helft van de millennials minstens tot zijn veertigste zich verplicht zal zien te huren. Eén op drie millennials zou zelfs als huurder met pensioen gaan. Resolution Foundation merkt dan ook op dat Groot-Brittannië wordt geconfronteerd met een generatie jonge volwassenen die nooit een eigen woning zal hebben.

Huurtoelagen

“Op dertigjarige leeftijd blijkt ongeveer 40 procent van de millennials een woning te huren,” getuigt Lindsay Judge, analist bij de Resolution Foundation. “Bij Generation X, die inmiddels de leeftijdsgrens van veertig jaar zijn gepasseerd, was op dertigjarige leeftijd slechts 20 procent huurder. Bij de babyboomers maakte op die ouderdom zelfs amper 10 procent gebruik van het huurcircuit."

"De Britse huisvestingsproblemen hebben zich de voorbije jaren tot een echte vastgoedcrisis ontwikkeld. Vooral de jongere generaties zijn daarvan het slachtoffer,” aldus de onderzoekers. Inmiddels zou een recordaantal van 1,8 miljoen gezinnen met kinderen zich tot de huurmarkt moeten wenden. Dat betekent een verdrievoudiging over een periode van vijftien jaar.

“Indien geen oplossing wordt gevonden, dreigt de Britse overheid met een belangrijke meerkost te zullen worden geconfronteerd,” werpt de Resolution Foundation op. “Op dit ogenblik worden aan Britse gepensioneerden jaarlijks 6,3 miljard pond huurtoelagen uitgekeerd. Indien de huidige trends zich verder doorzetten, zal de overheid dat budget over vier decennia al tot 16 miljard pond per jaar hebben moeten optrekken.”

Tien jaar geleden had 73 procent van de Britse gezinnen een eigen woning. Dat aandeel is vandaag echter al teruggevallen tot 63 procent. Er lijken ook weinig vooruitzichten op verbetering. De beschikbaarheid van betaalbare woningen blijft bijzonder beperkt.

Duitsland

“De vastgoedprijzen hebben de voorbije jaren een sterke stijging laten optekenen, terwijl de lonen na de financiële crisis eind vorig decennium nauwelijks zijn gestegen,” zegt Chu. Op zich hoeft huren volgens hem nochtans geen probleem te zijn. Hij verwijst daarbij naar Duitsland, waar slechts 52 procent van alle huishoudens een eigen woning bezit. De rest van de bevolking is huurder en blijkt daarmee volgens de redacteur ook perfect gelukkig te zijn.

Dat kan volgens de redacteur echter vooral worden toegeschreven aan de sterke bescherming die huurders in Duitsland genieten. Het is voor een huiseigenaar in Duitsland immers bijzonder moeilijk om huurders op te zeggen. Duitse gezinnen blijven dan ook vaak levenslang in hetzelfde huurpand wonen.

“In Duitsland is ook de verhoging van de huur strikt gereglementeerd en beperkt,” benadrukt Chu. “De Duitse huurder heeft dan ook een grote zekerheid. In de Duitse wetgeving staat bovendien uitdrukkelijk dat eigendom ook met maatschappelijke verplichtingen gepaard gaat en het publieke goed moet dienen. Dat kan in Groot-Brittannië niet worden gezegd."

"Britse vastgoedbezitters kunnen huurders gemakkelijk verplichten op relatief korte termijn te vertrekken. Kinderloze koppels kunnen dat probleem nog enigszins opvangen, maar er rijzen wel grote moeilijkheden wanneer telkens een nieuwe school moet worden gevonden en de jongeren ook herhaaldelijk een nieuwe vriendenkring moeten uitbouwen.”

Ben Chu benadrukt dat ook Groot-Brittannië naar het Duitse vastgoedsysteem begint te neigen, maar zonder de bijhorende Duitse bescherming. Dat kan volgens hem grote problemen opleveren. “Wanneer Duitse huurniveaus worden gecombineerd met Britse huurwetgeving dreigt een toxische combinatie te ontstaan," meent hij.

Bovendien wijst Chu erop dat vastgoed in Groot-Brittannië een belangrijke basis voor de creatie van rijkdom vormt. Wanneer meer gezinnen verplicht worden te huren, dreigt de ongelijkheid in de Britse maatschappij volgens hem dan ook nog verder te zullen toenemen.

Ook de Resolution Foundation vraagt dat de Britse regering dringende maatregelen zou nemen om een antwoord op het probleem te vinden.