Cover image

© EPA/Stephanie Lecocq

Lifestyle

Nationale hymnes zeggen al veel over uitslag interland-wedstrijden

De nationale hymnes die in het voetbal voor de aanvang van wedstrijden tussen landenploegen worden gespeeld, blijken uiteindelijk meer dan een deel van het traditionele protocol. Dat blijkt uit een onderzoek van wetenschappers aan de Staffordshire University in de Engelse stad Stoke-on-Trent, op basis van een analyse van de wedstrijden op het Europees kampioenschap twee jaar geleden in Frankrijk.

Voetbalteams die hun nationaal volkslied met de grootste vurigheid zongen, waren volgens de studie ook op sportief vlak het meest succesvol. Naarmate de belangen groter werden, bleek vaak ook de passie toe te nemen.

Lichaamshouding

“Het lijkt alsof de voetballers de nationale volksliederen uit een gevoel van verplichting meezingen, maar er blijkt in werkelijkheid toch meer aan de hand,” benadrukt onderzoeksleider Matthew Slater, professor sportpsychologie aan de Staffordshire University.

“Al van bij het begin van de studie bleek dat de spelers de volksliederen met een grote variatie van passie meezongen. Dat drukte zich niet alleen uit in de intensiteit in de stem, maar ook in gelaatsuitdrukking en de lichaamshouding. Onder meer kon worden vastgesteld dat niet in alle teams de spelers even dicht op elkaar stonden. In sommige ploegen hielden de spelers ook elkaar bij de schouders vast.”

Er kon volgens de onderzoekers worden vastgesteld dat de getoonde hartstocht tijdens het zingen van het nationale volkslied heel goed de manier kon voorspellen hoe de wedstrijd zou eindigen. Teams die collectief hun nationaal volkslied met een grotere passie zongen, bleken minder doelpunten tegen te krijgen, hoewel ze zelf niet noodzakelijk meer goals zouden scoren.

Belangrijk was volgens professor Slater ook de vaststelling dat in de knockout-fase - waarin een onmiddellijke uitschakeling dreigt - een sterkere geestdrift kon worden gekoppeld aan een grotere kans op winst.

Wales

De Britse wetenschappers kwamen tot de conclusie dat Zwitserland en Spanje twee voorbeelden van landen waren die tijdens het zingen van de nationale hymnes slechtst een flauwe passie toonden. “Geen van beide raakte door de kwartfinale,” aldus Matthew Slater. “Daarentegen beschikten Italië en Wales over teams die een grotere vorm van verbetenheid toonden."

Italië haalde de kwartfinales en Wales raakte zelfs, nadat België was uitgeschakeld, tot in de halve finales. Ook uiteindelijk toernooi-winnaar Portugal liet volgens de studie tijdens de nationale hymne al een grote passie blijken. De onderzoekers voegen eraan toe dat de teams vooral in de knockout-fase het meest afhankelijk zijn van spelers die de bereidheid tonen zich volledig te geven om de ploeg te dienen.

“We vermoeden dat de vertolking van de nationale hymne een inzicht kan geven in het gevoel van samenhorigheid tussen de spelers,” betoogt professor Slater. “Wanneer het volkslied met passie wordt gezongen, zenden de spelers een gevoel van eenheid uit waaruit blijkt dat de groep klaar is om te vechten en bereid is om boven zichzelf uit te stijgen voor het team en de natie."

"Passie creëert een duidelijk gevoel van verbetenheid dat de tegenstander wil verpletteren. Een gelijkaardig fenomeen kan worden vastgesteld bij de Nieuw-Zeelandse rugby-spelers, die voor elke wedstrijd hun bekende haka - een agressieve ceremoniële dans die de hulp van de goden moet oproepen - uitvoeren.”

Hodgson

“Het is echter de vraag of de passie tot betere prestaties kan leiden, want er zou ook van een omgekeerde relatie sprake kunnen zijn,” zegt professor Slater nog. “Men zou immers kunnen veronderstellen dat de spelers met een grotere overtuiging zingen wanneer ze menen een grotere winstkans te hebben."

"In de studie kon hiervan echter nergens een bewijs worden gevonden. Er kon in elk team tussen de spelers immers een grote variatie aan verbetenheid worden opgemerkt. Tevens zou men kunnen veronderstellen dat de coaches in de studie een hulpmiddel zouden kunnen vinden om de winstkansen van hun team te verhogen, maar ook dat blijkt niet het geval te zijn.”

“Het is inderdaad bekend dat Roy Hodgson, toenmalig coach van de Engelse nationale ploeg, tijdens de vorige editie van het wereldkampioenschap in Brazilië zijn spelers opdroeg de nationale hymne mee te zingen,” beklemtonen de wetenschappers. “Het valt echter te betwijfelen of dit de beste strategie is."

"De passie moet immers de verbondenheid en het enthousiasme van de groep uitstralen. Indien er sprake is van een natuurlijke passie omdat de spelers zich sterk identificeren met hun team en hun natie, kan een versterkende werking worden vermoed. Wanneer alleen uit verplichting geestdrift wordt getoond, zal men weinig positieve resultaten mogen verwachten.”

Lees meer