Cover image

Water is een belangrijke factor van welzijn en geluk

Een persoonlijke toegang tot drinkbaar water vormt een belangrijke factor van welzijn en geluk. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers van het Massachusetts Institute of Technology (MIT) naar de waterbevoorrading in de Marokkaanse stad Tangier. De onderzoekers stelden daarbij vast dat het aankoppelen van individuele woningen op de bestaande waterleiding een relatief eenvoudige manier is om de levenskwaliteit van de bevolking gevoelig te verbeteren.


Eén miljard mensen op de wereld hebben binnen een aanvaardbare afstand geen toegang tot drinkwater. Bovendien heeft slechts 42 procent van de resterende zes miljard mensen een persoonlijke toegang tot leidingwater in de woning of de tuin. Het onderzoek van Esther Duflo, econoom aan het Massachusetts Institute of Technology, toont nochtans aan dat toegang tot zuiver water voor de bevolking bijzonder veel betekent. “Het onderzoek in Marokko toont aan dat mensen zelfs bereid zijn om leningen op te nemen om in hun woning toegang te krijgen tot drinkbaar water,” aldus Duflo.


Bovendien bleek dat de bevolking van de Marokkaanse stad bereid was om twee keer zoveel te betalen om persoonlijk toegang te hebben tot leidingwater. “Ondanks die zware financiële inspanningen blijken de gezinnen door de beschikbaarheid van drinkwater een duidelijke verbetering in welzijn en geluk te laten optekenen,” voert de wetenschapster nog aan. “Door het verbinden van meer woningen met de waterleiding kan het welzijn van de bevolking dan ook relatief gemakkelijk worden verbeterd.”


In veel ontwikkelingslanden wordt de toegang tot drinkbaar water nochtans vaak gemeenschappelijke basis georganiseerd. Het is immers eenvoudiger en goedkoper om één kraan te plaatsen die een heel dorp of gemeenschap kan ondersteunen. “De grotere kost van individuele verbindingen wordt echter gecompenseerd door een toename van het welzijn,” benadrukt Esther Duflo. De wetenschapster merkt daarbij op dat de inwoners van Tangier gemiddeld zeven uur per week besteden aan het verzamelen van water aan de centrale stadskraan.


Ook bleek dat twee op drie gezinnen toegaven dat de toegang tot drinkbaar water een grote bezorgdheid is en 28 procent getuigde van een conflict met een familielid of een buur rond de waterbevoorrading. “Volgens 44 procent van de respondenten was de levenskwaliteit sinds de individuele toegang tot drinkbaar water dan ook gevoelig verbeterd,” zegt Esther Duflo nog. “Bovendien gaf men vaak aan door de directe beschikbaarheid meer tijd te kunnen vrijmaken voor andere activiteiten, zoals een deelname aan studiegroepen of andere sociale activiteiten.” 


Duflo zegt nog dat het onderzoek ook aantoont dat welzijn breder moet worden bekeken dan vanuit traditionele invalshoeken zoals inkomen of gezondheid. “Bovendien blijkt gebruiksvriendelijkheid en toegankelijkheid een belangrijke factor te zijn bij het implementeren van een beleid,” voert de wetenschapster nog aan. (MH)