Cover image

De knieval van Trump voor de Saoedi's: 'Tijd dat ook rechts beseft wat voor vlees we in de kuip hebben'

De eerste buitenlandse reis van president Donald Trump, de man die de wereld ging redden van de moslimterreur, was een bijna-knieval voor het Saoedische regime waarvan hij zelf nog had gesuggereerd dat het achter de aanslagen van 11/9 zat, en waarvan wij weten dat het wereldwijd haatpredikers uitstuurt, ook naar de Grote Brusselse Moskee.


De verbreiding van de salafistische boodschap wordt gesponsord met oliedollars en, al zijn de Saoedi’s misschien niet zo stom om IS rechtstreeks te steunen,- ze onderhouden wel het vuur van de haat en de heilige oorlog tegen de “kruisvaarders”.


Alle commentatoren staan quasi-perplex tegenover deze zogenaamde bocht van 180°, zelfs de wapendeal van de eeuw à 100 miljard meegerekend. Ik niet. Amerika heeft al in de vroege 20ste eeuw Saoedi-Arabië omarmd als een grote vriend met veel olie onder het zand. Het was strategisch interessant voor de VS om het land streng in de greep te laten van een dynastie van omhooggevallen kamelendrijvers, te weten het Huis van Saoed, dat in 1932 de macht greep, met medewerking van de Britten die naderhand door Amerika deskundig werden uitgerangeerd.



Aramco


In 1944 werd in Saoedi-Arabië ’s werelds grootste olieconsortium opgericht, de Arabian American Oil Company (ARAMCO). Ze werd gevormd door vier grote Amerikaanse oliereuzen: Standard Oil of California, Exxon, Mobil en Texaco. Politiek werden de lijnen haarfijn uitgetekend. Het religieuze fanatisme van de wahabi’s, in een theocratie die wordt beheerd door één 5000 koppige familie met een onmetelijk fortuin, moest het duurzame fundament voor deze enorme exploitatie worden: Saoedi-Arabië neemt nog altijd 30% voor zijn rekening van de totale OPEC-olieproductie. Vergeet de mensenrechten, it ‘s all about oil, stupid. Of is er nog meer? [...]


Sindsdien gedragen de Saudi’s zich uitermate dubbelzinnig ten opzichte van de Amerikanen: ze laten de multinationals betijen, versjacheren de goddelijke substantie met graagte aan de gulzige westerlingen om er hun gouden tandenstokers mee te betalen, investeren zelfs in de VS-economie (tot september 2001 was de familie Bin Laden een belangrijk aandeelhouder van de wapengigant Halliburton), maar haten hen tegelijk als heidense honden, chanteren hen onophoudelijk, manipuleren de olieprijs via de OPEC en drijven de slokkerige westerlingen tot een heilige oorlog om de zwarte blubber. De hectische olieverslaving van de tweede helft van de 20ste eeuw maakte ons, in de visie van de Arabieren, echt tot Untermenschen, heidense kafirs die met de auto zelfs naar het toilet gaan en hun allerlaatste duit opsparen om toch maar te kunnen tanken. Allah is groot.




Maar ondertussen hebben we al een paar grote oliecrisissen gekend en was de grote zoektocht naar alternatieve energiebronnen volop aan de gang. Nucleaire energie, maar ook alternatieve, “groene” energie, die vanuit streng-wahabitisch standpunt als haram en godlasterlijk moet worden beschouwd. Zonne-energie als terugkeer van het heidendom!


En kijk, naarmate groene energie een issue werd en de olieprijzen daalden, nam de nervositeit in de Arabische wereld toe. 11 september 2001 werd het voorlopig hoogtepunt van een strafexpeditie jegens het westen dat zich geleidelijk aan van de olie afkeerde. ‘Holy shit!’ riep men toen in koor, terwijl de Boeings het WTC ramden. [...]


In het licht van deze oliesoap, die ooit in de geschiedenisles als dé rode draad van de 20ste eeuw zal beschouwd worden, is de boetetocht naar Mekka van Donald Trump zonder meer een regressie, een terugval. De wapendeal is niet eens de essentie, het gaat erom dat de super-oliestaat, die al veel van zijn pluimen was verloren, in ere wordt hersteld als een door Allah zelf geïnstalleerd regime waar wij maar beter respect voor kunnen hebben.




Met de knieval voor het Saoedische kamelendrijversfascisme heeft Donald Trump bij mij het laatste krediet verloren, dat aanvankelijk niet min was, ik zag wel wat in zijn stijl en disruptief discours. Maar vandaag vraag ik me echt af wat die Europese pro-Trump-comités in stilte denken: wat moet je met zo’n gek die eerst de islam verkettert als duivelscultus, om dan bijna een ode te brengen aan de achterlijkheid van het wahabitische moederland en zijn leiders? [...] Tijd dat ook rechts beseft wat voor vlees we in de kuip hebben.








Een meer uitgebreide versie van deze colums staat op Acta Sanctorum, het blog van essayist Johan Sanctorum.


Deze opinie vertolkt enkel de mening van de auteur.