Cover image

© Getty Images

Economie

Synchrone globale groei lijkt meer op één grote PR-operatie

Centrale banken wereldwijd hebben de voorbije jaren duizenden miljarden in de economie gepompt om die na de vernietigende financiële crisis van 2008 opnieuw in gang te krijgen.  Vandaag laten ze geen kans onbenut om het succes van die operatie op te eisen. 

In de VS is de centrale bank FED al een tijd geleden begonnen met het afbouwen van haar agressieve monetaire politiek. Op die manier wil men de inflatie binnen de perken houden. Maar Lakshman Achuthan van het Economic Cycles Research Institute (ECRI), een soort van economische waakhond,  is alles behalve overtuigd van wat de centrale bankiers ons voorhouden.

Aan de hand van een aantal grafieken maakt hij zijn punt:

1. De economische groei die vandaag wordt opgemeten is de kleinste ooit 

Sinds de jaren 1970 van de vorige eeuw is de economische groei in de VS steeds verder gekrompen. Vandaag bevindt die zich onder de 2% op jaarbasis (recessies niet meegerekend). Als dat de nieuwe standaard wordt is een overwinning veraf.

© Economic Cycles Research Institute

2. Groeiratio beweegt zich zijwaarts, niet opwaarts

De volgende grafiek is de ECRI US Coincident Index. De lichtgekleurde zones zijn de cyclische groeivertragingen, waarvan de laatste drie geen recessie veroorzaakten. Het punt dat de econoom hier wil maken is dat er amper een stijging is van de groeiratio. Sinds 2010 beweegt de indicator zich zijwaarts.  De voorbije 2 jaar beweegt de indicator zich naar het midden van de ratio, wat niet slecht is, maar zeker niet tot euforie moet leiden.

© Economic Cycles Research Institute

3. Hoogtepunt van de cyclus is al voorbij

Tenslotte toont  Lakshman de evolutie van de economische groei per kwartaal in ‘s werelds belangrijkste economieën. Ook daar zien we dat de groei piekte in midden 2017 en daarna is blijven dalen. Toch hebben experts de mond vol over synchrone globale groei. Volgens Lakshman is eerder sprake van een gesynchroniseerde globale groeivertraging.

© Economic Cycles Research Institute

4. De massale schuldenberg

Tenslotte is er de massale schuldenberg die de voorbije jaren is gecreëerd. Die bedraagt nu 164.000 miljard dollar, het equivalent van 225% van het globale bruto binnenlands product. Vergeleken met de vorige piek in 2009 heeft de wereld nu 12% meer schulden.

De helft van al die schulden zijn het bezit van 3 landen: China, Japan en de Verenigde Staten. 

Om die schulden terug te betalen zijn landen verplicht telkens nieuw staatspapier gaan uitgeven. Maar investeerders zullen enkel gemotiveerd kunnen worden om dat staatspapier te kopen als ze meer rente krijgen. Hoe hoog die rente zal moeten zijn is vandaag nog een vraagteken. Maar hoe hoger de rente wordt, hoe hoger de risicofactor en hoe minder geld banken geneigd zullen zijn uit te lenen aan bedrijven en privé-personen, wat op zijn beurt de economische groei zal afremmen...

Hoe kan zo’n schuldenberg worden weggewerkt? Oorlog of inflatie...

De Franse econoom Alain Minc zei in 2010 dat "schulden van deze orde van grote, kunnen maar op twee manieren worden weggewerkt: door oorlog of door inflatie." Inflatie lijkt ondertussen achterhaald, oorlog daarentegen...

Conclusie

"Zo ver zijn we nog niet. Wanbetaling op de overheidsschuld is nog niet in zicht. Maar wanneer de rentevoeten op een dag opnieuw stijgen zal men nieuwe oplossingen moeten bedenken om de schuldenberg onder controle te brengen. Die maatregelen kunnen niet anders dan onconventioneel zijn."