Cover image

© Getty Images

Politiek

Gerrymandering of kiesrechtgeografie: hoe de Republikeinen de verkiezingen kaapten

Gerrymandering is een controversiële manier om verkiezingsdistricten opnieuw in te delen, meestal ten voordele van de meerderheidspartij.

De Democratische Partij (DNC) heroverde in de VS bij de tussentijdse verkiezingen van dinsdag een dertigtal zetels, voldoende om opnieuw de grootste partij van het land te worden in het Huis van Afgevaardigden. Maar wie de resultaten van dichterbij beschouwt komt tot een opmerkelijke conclusie.

Wat is Gerrymandering?

In 2010 hadden de Republikeinen 7% meer stemmen gehaald dan de Democraten, wat hen 63 meer zetels had opgeleverd. Dinsdag stemden 9% meer mensen voor de Democraten van voor de Republikeinen, met als eindresultaat een in vergelijking magere dertig bijkomende zetels. De oorzaak van dat verschil kan worden samengevat in één term: Gerrymandering of kiesrechtgeografie.

Wikipedia

“Kiesrechtgeografie of Gerrymandering is een controversiële manier om verkiezingsdistricten opnieuw in te delen, meestal ten voordele van de meerderheidspartij.”

Om demografische ontwikkelingen te respecteren moeten in de Verenigde Staten elke 10 jaar de districten opnieuw in kaart worden gebracht. Bedoeling is om die districten ongeveer een gelijk aantel kiezers te laten bevatten. Maar die herverdeling wordt door de gekozen politici zelf gedaan, waarbij zij vooral met de eigen belangen rekening houden en zo de volgende verkiezing trachten te manipuleren. Dat doen ze door de kiesdistricten in die mate af te lijnen dat het aantal 'nutteloze' stemmen (traditionele niet-stemmers) voor de andere partij zo groot mogelijk wordt en die voor de eigen partij zo klein mogelijk (zie kaart onder van het 12de Congressional district in de staat North-Carolina). 

De term "Gerrymander" vindt zijn oorsprong bij Elbridge Gerry, een gouverneur van Massachusetts, die het gebruik bij het begin 19de eeuw introduceerde.

© Getty Images

Gerrymandering of hoe de winnaar uiteindelijk de verliezer wordt

Deze techniek heeft er ook nu voor gezorgd dat de Democraten als winnende partij bij de verkiezingen in het Huis van Afgevaardigden uiteindelijk als de verliezende partij moeten worden beschouwd. De Democraten trekken nu met een enorm nadeel naar de presidentsverkiezingen van 2020.

Is het niet buiten alle proportie om de Democraten de ‘popular vote’ met 9% te zien winnen en amper 35 bijkomende zetels te halen omdat de Republikeinse GOP mits Gerrymandering of kiesrechtgeografie de kieskringen dermate heeft aangepast dat dit concrete gevolgen heeft voor de zetelverdeling in het Huis van Afgevaardigden? Een vraag die de Amerikaanse journalist Norman Ornstein zich al stelde in het boek ‘One Nation after Trump’.

Conclusie:

Eens de instellingen vleugellam worden gemaakt kan niets veranderen en wanneer niets kan veranderen betonneren de conservatieven de status quo.

Lees meer