Business

De middenklasse – steunpilaar van de American Dream – is nu een minderheid

Veel is gezegd en geschreven over de toenemende inkomensongelijkheid die de Verenigde Staten en ook andere rijke landen in tweeën snijdt. Aan de ene kant van de samenleving ziet men gezinnen met lage inkomens en zonder enige vorm van bezit en aan de andere kant een dunne laag rijken die steeds rijker wordt. Daartussenin bevindt zich dan een krimpende middenklasse.

Deze stelling wordt nu voor het eerst hard gemaakt door de resultaten van een onderzoek van het Pew Research Center in Washington. De VS staan wel degelijk voor een keerpunt, want de middenklasse die in de jaren zestig van vorige eeuw nog tweederde van de bevolking uitmaakte en als ‘de ruggengraat van de economie’ werd omschreven, is vandaag een minderheid geworden. Pew omschrijft ‘middenklasse’ als een familie van drie met een jaarinkomen tussen de 42.000 en 126.000 dollar.

De middenklasse krimpt dus wel degelijk en wordt zelfs met uitsterven bedreigd, een gevolg van de evolutie van de economie en van de veranderde arbeidsmarkt. Stabiele jobs met gemiddelde lonen maken steeds meer plaats voor slecht betaalde flexjobs.  

De technologische revolutie accentueert deze polarisatie, met aan de ene kant bijvoorbeeld de informatici en aandeelhouders van een bedrijf als Amazon en aan de andere kant de arbeiders die in de giga-magazijnen van Amazon worden tewerkgesteld.

Ook in de Amerikaanse geestesgesteldheid heeft zich een shift voorgedaan. Rekende in 2008 nog 63% van de Amerikanen zich tot de middenklasse, ongeacht hun inkomen, dan is dat 7 jaar later gedaald tot 51%, terwijl 48% zichzelf nu als ‘lower’ of ‘working class’ omschrijft, bleek uit een Gallup-poll eerder dit jaar.

Alarmerend is dat het aantal gezinnen van drie die minder dan 31.000 dollar per jaar verdienen nu is gestegen tot 20% van de Amerikaanse bevolking, tegen 16% in 1971.

In de Los Angeles Times zegt Patrick Egan, professor politiek aan de New York University, dat deze trend de tendens tot herverdeling in de VS wel eens zou kunnen versnellen:

‘Amerikanen staan altijd sceptisch tegen vormen van herverdeling, maar indien steeds meer mensen vinden dat ze onderaan de ladder staan, zouden ook politici wel eens van discours kunnen veranderen.’

Het langzaam maar zeker verdwijnen van de middenklasse wordt trouwens de inzet van de volgende presidentsverkiezingen in de VS en ook Frankrijk, waar populistische kandidaten als Donald Trump en Marine Le Pen mikken op dat deel van de bevolking dat er de voorbije decennia zowel financieel als sociaal enkel is op achteruitgegaan en zich door de politieke elite al lang in de steek gelaten voelt. Deze groep mensen wordt nu bang voor een toekomst, waarin werkloosheid, immigratie en veiligheid een steeds grotere rol opeisen en hoopt in figuren als Trump en Le Pen de politici te hebben gevonden die het eindelijk voor hen zullen opnemen

Tel daarbij demografische tendensen met een steeds ouder wordende bevolking en de snelle transformatie van de arbeidsmarkt dankzij de techrevolutie en de inzet van de komende verkiezingen wordt zowel vanuit economisch als politiek standpunt kolossaal. 

Show More
Close
Close